Czteroosobowa ekipa amerykańskiego zespołu Rosetta doskonale łącząca gatunki takie jak post hardcore, drone, ambient oraz art metal, posiadająca silny, charakterystyczny wokal wydała do tej pory w krótkim czasie dwa pełne albumy. Pomimo młodego wieku jak i stażu muzycznego poprzez swoją działalność zyskali wielu sympatyków oraz wysoko ustawili poprzeczkę młodym zespołom jak i samym weteranom podobnego nurtu.
Pierwszym albumem formacji jest krążek The Galilean Satellites (2005, Translation Loss) osobistą sympatią są piosenki ‘’Departe’’ oraz ‘’Europa’’. Po przesłuchaniu całego albumu czuć dojrzałość a zarazem powiew świeżych muzycznych brzmień.
The Galilean Satellites jest albumem posiadającym pewną koncepcję. Skład się z dwóch płyt, z których jedna jest minimalistyczno – dronowo – ambientowym dodatkiem, ale po synchronizowaniu z drugą (obie posiadają tą samą ilość utworów o adekwatnej długości) otrzymujemy nową, wzbogaconą jakość. Album w zawrotnym tempie zachwycił fanów gatunku i krytyków na całym świecie.
Kolejnym albumem jest krążek Wake/Lift (Translation Loss) został wydany w 2007 roku. Podobnie jak poprzednik po przesłuchaniu przejawia się nietuzinkowa atmosferyczność i dojrzałość harmonijna, wszystko wzbogacone jest o wielowarstwowe fale muzycznych dźwięków powodujące na skórze niezliczone liczby wypustek.
Muzyczny pejzaż również zostały namalowany w najnowszym albumie zespołu Rosetta który nosi nazwę A Determinism of Morality. Na krążku znajduje się siedem utwór wszystkie zapieczętował hipnotyzujący głos wokalisty zespołu Mike’a Armine. Przeszywające dźwięki przyprawiające o dreszcze pozytywnie wpływają na ocenę całości albumu, który bez wątpienia jest krążkiem godnym uwagi. Polecane przeze mnie utwory to między innymi: ''Je N'en Connais Pas la Fin'', ''Revolve'' oraz pozwalający na swobodne dryfowanie po kosmicznych przestworzach ''A Determinism of Morality''.
sweetheart.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz